شيميايي سرم
نمونه هاي سرم فريز شده در فريز 20- درجه سانتيگراد در انتهاي كار جهت آناليز هورمون هاي LH,FSH ، تستوسترون و انسولين و همچنين سنجش برخي فاكتورهاي بيوشيميايي مورد استفاده قرار گرفت.
روش اندازه گيري هورمون ها
اساس کار روش ELISA واکنش بين آنتي ژن وانتي بادي مي باشد.در اين مرحله ابتدا با توجه به دستورالعمل کيت نمونه استاندارد،کنترل وسرم را به چاهک ها اضافه مي کنيم وروي آن مقداري آنزيم کونژوگه اضافه کرده،پس از گذشت زمان مشخص شده طبق دستور چند مرحله شستشو انجام داده وپس از آبگيري چاهک ها سوبسترا را به درون چاهک ها اضافه مي کنيم.بعد از سپري شدن زمان معين در مرحله آخر محلول STOP را به درون چاهک ها اضافه کرده وتوسط دستگاه الايزا ريدر در طول موج هاي nm630-450 خوانده مي شود.
روش اندازه گيري فاکتورهاي بيوشيميايي سرم
در سه لوله آزمايش جداگانه مقدار مشخص از نمونه استاندارد کيت،نمونه blank(دستگاه اسپکتروفوتومتر را تنظيم ميکند) ونمونه سرم را وارد کرده سپس به هر لوله،cc2 از محلول کيت فاکتور مورد سنجش اضافه مي کنيم.پس از مخلوط کردن آن ها را به مدت مشخص در دماي 37درجه سانتيگراد قرار مي دهيم ودر نهايت نمونه ها را در اسپکتروفوتومتر قرار داده شده ودر طول موجnm505قرائت مي شوند.
آناليز آماري
تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS انجام گرفت. نتايج بدست آمده در بررسي هاي هورموني، بيوشيميايي و تغييرات بافتي بيضه بين گروه هاي تجربي و گروه كنترل بصورت ميانگين, انحراف معيار بيان شد.
محاسبات آماري براي بررسي اختلاف معني دار بين گروه ها با استفاده از Mann-Whitney Testو NP ar (None Parametric)Testانجام گرفت مرز استنتاج آماري نتايج (P0.05) در نظر گرفته شد.
نهايتا هستيو گرام هاي مربوطه با استفاده از نرم افزار Excel 2003رسم گرديد.
– نتايج بررسي هاي مورفومتريک
مقايسه وزن بيضه بين گروه هاي تجربي وکنترل نشان ميدهد،ديابت سبب کاهش غير معني داري در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده استNS))،(نمودار 1-3)
مقايسه حجم بيضه بين گروه هاي تجربي و کنترل نشان مي دهد ديابت سبب کاهش معني دار درگروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده استP?0.01))، حجم بيضه در گروه هاي درماني نيز نسبت به گروه کنترل کاهش معني داري را نشان ميدهدP?0.01))،در گروه هاي درماني حجم بيضه نسبت به گروه ديابتي افزايش يافته اما معني دار نيست)نمودار 2-3)
-نتايج شمارش وبررسي تحرک اسپرم
مقايسه تعداد اسپرم بين گروه هاي تجربي و کنترل نشان مي دهد . ديابت سبب کاهش معني دار در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده استP?0.01)) در گروه هاي درماني تعداد اسپرم نسبت به گروه ديابتي افزايش يافته اما معني دار نيست. (نمودار3-3)
مقايسه تحرک اسپرم بين گروه هاي تجربي وکنترل نشان ميدهد،ديابت سبب کاهش معني دار در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده استP?0.001))، تحرک اسپرم در گروه هاي درماني نيز نسبت به گروه کنترل کاهش معني داري را نشان ميدهدP?0.001))،در گروه هاي درماني تحرک اسپرم نسبت به گروه ديابتي افزايش يافته اما معني دار نيست (نمودار4-3).
مقايسه PHمايع سمن بين گروه هاي تجربي وکنترل نشان ميدهد،ديابت سبب کاهش معني دار در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده استP?0.01))، کاهش PHمايع سمن در گروه هاي درماني نيز نسبت به گروه کنترل کاهش معني داري را نشان ميدهدP?0.01))،در گروه هاي درماني PHمايع سمن نسبت به گروه ديابتي افزايش معني دار يافته استP?0.01))،(نمودار5-3)
نتايج بررسي هاي هيستولوژيک
مقايسه تعداد سلول هاي اسپرماتوگوني بين گروه هاي تجربي وکنترل نشان ميدهد،ديابت سبب کاهش معني دار در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده استP?0.01))، گروه هاي درماني نسبت به ديابتي افزايش يافته اما معني دار نيست، (نمودار6-3)
مقايسه اسپرماتوسيت ها(اوليه وثانويه) بين گروه هاي تجربي وکنترل نشان ميدهد،ديابت سبب کاهش سلول ها شده اما معني دار نيست، (نمودار7-3).
مقايسه اسپرماتيدها بين گروه هاي تجربي وکنترل نشان ميدهد،ديابت سبب کاهش معني دار در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده استP?0.01))،گروه هاي درماني نسبت به ديابتي افزايش يافته اما معني دار نيست.(نمودار8-3).
مقايسه تعداد سلول سرتولي بين گروه هاي تجربي وکنترل نشان ميدهد،ديابت سبب کاهش معني دار در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده استP?0.01))،گروه هاي درماني نسبت به ديابتي افزايش يافته اما معني دار نيست،(نمودار9-3).
مقايسه ضخامت غشاءپايه بين گروه هاي تجربي وکنترل نشان ميدهد، ديابت سبب افزايش معني دار در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده استP?0.001))،ضخامت غشاي پايه گروه هاي درماني نسبت به ديابتي کاهش يافته مخصوصا در گروه درماني DK100 که کاهش ضخامت غشاي پايع قابل توجه است اما معني دار نيست.)نمودار 10-3)
مقايسه قطر توبول سميني فر بين گروه هاي تجربي وکنترل نشان ميدهد،ديابت سبب کاهش معني دار در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده استP?0.01))،گروه هاي درماني نسبت به ديابتي افزايش يافته اما معني دار نيست. (نمودار11-3)
نتايج سنجش فاکتورهاي بيوشيميايي سرم خون
مقايسه ميزان گلوکز سرم خون بين گروه هاي تجربي وکنترل نشان ميدهد،ديابت سبب افزايش معني دار در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده استP?0.001))،افزايش گلوکز خون در گروه هاي درماني نيز نسبت به گروه کنترل افزايش معني داري را نشان ميدهدP?0.001))،در گروه هاي درماني گلوکز نسبت به گروه ديابتي کاهش معني داري دارد P?0.01ا (نمودار12-3).
مقايسه ميزان کلسترول سرم خون بين گروه هاي تجربي وکنترل نشان ميدهد،ديابت سبب افزايش در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده است .در گروه هاي درماني کلسترول خون نسبت به گروه ديابتي تا حدود نزديک به گروه کنترل کاهش يافته اما اين مقدار معني دار نيست. (نمودار13-3).
مقايسه ميزان تري گليسريد خون بين گروه هاي تجربي وکنترل نشان ميدهد،ديابت سبب افزايش معني دار در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده است P?0.05)) )،تري گليسريد در گروه هاي درماني نسبت به گروه کنترل اختلاف معني داري نشان نمي دهد،در گروه درمانيDK100نسبت به گروه ديابتي کاهش معني داري مشخص شده است P?0.05))،بين گروه درمانيDK50وگروه ديابتي اختلاف معني داري مشاهده نشد(نمودار14-3).
مقايسه ميزان انسولين بين گروه هاي تجربي وکنترل نشان ميدهد،ديابت سبب کاهش معني دار در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده استP?0.001)) کاهش انسولين در گروه هاي درماني نيز نسبت به گروه کاهش معني داري را نشان ميدهدP?0.001))،مقدار انسولين در گروه هاي درماني نسبت به گروه ديابتي افزايش يافته اما معني دار نيست(نمودار15-3)
نتايج سنجش هورموني
مقايسه ميزان هورمون تستوسترون بين گروه هاي تجربي وکنترل نشان ميدهد،ديابت سبب کاهش معني دار در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده است P?0. 01))، گروه هاي درماني نسبت به گروه ديابتي افزايش داشته اما معني دار نيست،گروه هاي درماني اختلاف معني داري با گروه هاي کنترل P?0.01))نشان مي دهند(نمودار16-3).
جدول 1-3- تجزيه واريانس اثر دوز بر ميزان وزن بيضه
منبع تغييرات
درجه آزادي
مجموع مربعات
ميانگين مربعات
آزمون F
تيمار
3
0.8275
0.2758
2.89 ns
اشتباه آزمايش
28
2.6725
0.0954
کل
31
3.5
ns غير معني دار
نمودار1-3:مقايسه ميانگين±انحراف معيار وزن بيضه بين گروه هاي تجربي وکنترل. ديابت سبب کاهش غير معني داري در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده است
.
جدول 2-3- تجزيه واريانس اثر دوز بر ميزان حجم بيضه
منبع تغييرات
درجه آزادي
مجموع مربعات
ميانگين مربعات
آزمون F
تيمار
3
3.57625
1.1921
22.82**
اشتباه آزمايش
28
1.4625
0.0522
کل
31
5.03875
** معني داردرسطح احتمال 1%
نمودار2-3:مقايسه ميانگين±انحراف معيار حجم بيضه بين گروه هاي تجربي وکنترل. ديابت سبب کاهش معني دار در ديابتي نسبت به گروه کنترل شده استP?0.001))، حجم در گروه هاي درماني نيز نسبت به گروه کنترل کاهش معني داري را نشان ميدهدP?0.001))،در گروه هاي درماني حجم بيضه نسبت به گروه ديابتي افزايش يافته اما معني دار نيست
جدول 3-3- تجزيه واريانس اثر دوز بر ميزان تعداد اسپرم
منبع تغييرات
درجه آزادي
مجموع مربعات
ميانگين مربعات
آزمون F
تيمار
3
3695.594
1231.9
138.45**
اشتباه آزمايش
28
249.125
8.8973
کل
31
3944.719
** معني داردرسطح احتمال 1%
نمودار3-3:مقايسه ميانگين±انحراف معيار تعداد اسپرم بين گروه هاي تجربي وکنترل. ديابت سبب کاهش معني دار در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده استP?0.01)) در گروه هاي درماني تعداد اسپرم نسبت به گروه ديابتي افزايش يافته اما معني دار نيست.
نمودار4-3:مقايسه ميانگين±انحراف معياردرصد تحرک اسپرم بين گروه هاي تجربي وکنترل. ديابت سبب کاهش معني دار در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده استP?0.001))،همچنين مقايسه بين گروه ديابتي کاهش معني داري را نشان ميدهدP?0.001))، تحرک اسپرم در گروه هاي درماني نيز نسبت به گروه کنترل کاهش معني داري را نشان ميدهدP?0.001))
جدول 5-3- تجزيه واريانس اثر دوز بر ميزان PH مايع سمن
منبع تغييرات
درجه آزادي
مجموع مربعات
ميانگين مربعات
آزمون F
تيمار
3
5.940938
1.9803
31.75**
اشتباه آزمايش
28
1.74625
0.0624
کل
31
7.687188
** معني داردرسطح احتمال 1%
نمودار5-3:مقايسه ميانگين±انحراف معيار PHمايع سمن بين گروه هاي تجربي وکنترل. ديابت سبب کاهش معني دار در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده استP?0. 01))، ،کاهش PHمايع سمن در گروه هاي درماني نيز نسبت به گروه کنترل کاهش معني داري را نشان ميدهدP?0. 01))،در گروه هاي درماني PHمايع سمن نسبت به گروه ديابتي افزايش معني دار يافته استP?0. 01))
جدول 6-3- تجزيه واريانس اثر دوز بر ميزان سلولهاي اسپر ماتوگوني
منبع تغييرات
درجه آزادي
مجموع مربعات
ميانگين مربعات
آزمون F
تيمار
3
522.25
174.08
32.66**
اشتباه آزمايش
28
149.25
5.3304
کل
31
671.5
** معني داردرسطح احتمال 1%
نمودار6-3:مقايسه ميانگين±انحراف معيار اسپرماتوگوني بين گروه هاي تجربي وکنترل. ديابت سبب کاهش معني دار در گروه ديابتي نسبت به گروه کنترل شده استP?0.01))، گروه هاي درماني نسبت به ديابتي افزايش يافته اما معني دار نيست،
جدول 7-3- تجزيه واريانس اثر دوز بر ميزان تعداد سلولهاي اسپر ماتوسيت
منبع تغييرات
درجه آزادي
مجموع مربعات
ميانگين مربعات
آزمون F
تيمار
3
224.0938
74.698
5.01**
اشتباه آزمايش
28
417.875
14.924
کل
31
641.9688
** معني داردرسطح احتمال 1%
نمودار7-3:مقايسه ميانگين±انحراف معيار اسپرماتوسيت بين گروه هاي تجربي وکنترل. ديابت سبب کاهش سلول ها شده اما معني دار نيست، تعداد اسپرماتوسيت ها در گروه هاي درماني نيز افزايش داشت اما معني دار نبود .
جدول 8-3- تجزيه واريانس اثر دوز بر ميزان تعداد اسپرماتيد
منبع تغييرات
درجه آزادي
مجموع

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید