4 تست برای شناسایی افراد سیگاری | ترک اعتیاد

4 تست واسه شناسایی افراد سیگاری

اغب اوقات وقتی صحبت از تستای تشخیص مواد مخدر به میان میاد، ذهنا به سمت ماری جوونا، کوکایین، هرویین یا اکستازی میره. اما کمتر کسی از وجود اینجور تستایی واسه تشخیص مصرف نیکوتین و تنباکو آگاهی داره. امروزه با وضع محدودیتای فراوون قانونی در راه استخدام و همکاری با افراد سیگاری، تستای تشخیص سیگاری بودن رونق تازه ای گرفتن. این مطلب، شما رو با مهم ترین تستای تشخیص نیکوتین آشنا می کنه.

1 تست ادرار
یکی از اجناس متابولیسم نیکوتین در بدن کوتینین اسمشه. کوتینین همراه ادرار از بدن دفع می شه و پس وجود مقادیر مشخصی از این ماده در ادرار، نشونه مصرف اجناس نیکوتین داره. تکنولوژی ایمونواسی روشیه که به کمک اون ورود مواد مخدر به بدن اثبات می شه. وجود کوتینین در ادرار که یکی از اجناس متابولیسم نیکوتین حساب می شه دقیقا به وسیله همین تکنولوژی قابل بررسیه.

البته از نیکوتین، اجناس متابولیتی دیگری هم ساخته می شه. اما کوتینین نیمه عمر طولانی تری نسبت به اجناس دیگه داره وگرچه این ماده در همه مایعات بدن از جمله خون و بزاق هم هست ولی غلظت این ماده در ادرار بالاتر از بقیه جاهاست. وقتی غلظت کوتینین ادرار دست کم 200 نانوگرم در لیتر باشه، تست ادرار میتونه وجود این ماده و در نتیجه مصرف نیکوتین به وسیله فرد رو تشخیص بده.

تست ادرار آزمایش بسیار ساده ایه و یافته های قابل قبولی هم از اون به دست میاد. علاوه بر اون، امروزه کیتایی تولیدشده که هرکسی می تونه با خرید اونا، این تست رو حتی در خونه هم بکنه. باحال اینجاس که دقت تشخیصی این کیتا بسیار بالاست و یافته های اونا هم قابل اعتماده. اینم بگیم که با وجود سادگی روش آزمایش و دقت خوب یافته های تست ادرار شاید روش مناسبی واسه آزمایشای استخدامی و بیمه نباشه.

2 آزمایش خون
به کمک آزمایش خون میشه ورود مقادیر خیلی کم نیکوتین به بدن رو کشف کرد. امروزه در بیشتر کشورای پیشرفته دنیا، قبل از بیمه کردن افراد حتما از راه آزمایش خون سیگاری بودن یا نبودن فرد رو بررسی می کنن. پس از سیگار کشیدن، نیکوتین وارد جریان خون می شه و پس از یه مدت هم در بدن تبدیل به کوتینین و بعضی مواد دیگه می شه. در آزمایشگاها واسه اثبات مصرف اجناس نیکوتین دار، سطح کوتینین سنجیده می شه، نه نیکوتین. میدونید به چه دلیل؟ چون:

• نیمه عمر نیکوتین فقط 2 ساعته. به زبون ساده تر، پس از 2 ساعت مقدار نیکوتین موجود در خون نصف می شه و در 2 ساعت بعدی هم، مقدار باقیمونده دوباره نصف می شه و ماجرا همین طور ادامه پیدا می کنه. اما این اتفاق واسه کوتینین هر 20 ساعت یه بار اتفاق می افته. پس پس از سیگار کشیدن سطح کوتینین مدت بسیار طولانی تری نسبت به نیکوتین بالا می مونه.

• به دلیل فرق طول عمر این 2 ماده، نیکوتین فقط 24 تا 72 ساعت پس از مصرف اجناس نیکوتین دار قابل ردیابی در خونه. اما کوتینین تا 10 روز بازم قابل بررسی و امتحان باقی می مونه.

3 تست بزاق
هم نیکوتین و هم کوتینین در بزاق وجود دارن و واسه پیدا کردن این 2 ماده در بزاق روشی ساده و غیرتهاجمی استفاده کرده می شه. مثلا، در یکی از این روش ها به کمک یه سواب معمولی (وسیله ای مثل گوش پاک کن) نمونه بزاق از دهن گرفته می شه. بعد این نمونه رو روی کیت تشخیصی کوچیکی قرار میدن و وجود داشتن یا نداشتن نیکوتین و کوتینین به همین راحتی تشخیص داده می شه. این تست هم ارزون و هم دقیقه. حتی اگه فرد 7 تا 10 روز پیش هم سیگار کشیده باشه بازم به کمک تست بزاق قابل تشخیص هستش.

4 تست مو
دقیق ترین روشی که واسه ردیابی نیکوتین در بدن هست، آزمایش موی فرده. این تست فقط در آزمایشگاه قابل انجامه و مثل تست ادرار و عرق، کیت مخصوصی واسه تشخیص در منزل نداره. دقت این آزمایش اونقدر بالاست که اگه ماده نیکوتین دار حتی بیشتر از 10 روز پیش هم مصرف شده باشه باز در این تست تشخیص داده می شه. علاوه بر اون، حتی روشی هست که به کمک اونا میشه آدمایی رو که چند سال پیش سیگار رو ترک کردن هم تشخیص داد. البته این گرون ترین تست تشخیص نیکوتینه. معمولا شرکتای بیمه از «تست مو» واسه بررسی مشتریایی خود استفاده نمی کنن.

دکتر ریحانه مرتضی زاده

منبع :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *